Een viertal VR projecten op de Filmacademie
Technologieën:
Unity, Unreal Engine, C#, Blueprints, VRChat SDK
Datum:
2021-2022
Tijdens mijn studie heb ik mij een tijdje gespecialiseerd in het maken van VR ervaringen. Uiteindelijk ben ik gaan afstuderen in een andere richting, maar toch benoem ik dit viertal projecten even kort op deze pagina.
Project 1: Te Dichtbij
Mijn eerste VR project op de Filmacademie speelde met de uncanney valley en onderzocht hoe mensen reageren op een ongemakkelijke situatie in een virtuele wereld. De ervaring speelt zich af in een casino waarin een dronken man veel te dichtbij gaat zitten en ongevraagd zijn levensverhaal deelt met de bezoeker. Tijdens de monoloog kun je verstikkend geen kant op, maar uiteindelijk krijg je een keus: Vergeef je de man voor zijn gedrag nadat je zijn verhaal hebt gehoord, of jaag je hem weg?
Een tijdje was deze VR experience te ervaren op open dagen van de Filmacademie, maar na klachten van bezoekers dat ze zich te oncomfortabel voelden heeft school hem verbannen. Ik ben er nog steeds niet over uit of dat een goed iets of een slecht iets is…
Project 2: Ontspoord
Het sociale experiment van mijn vorige ervaring vond ik erg interessant, dus daar besloot ik meer op in te spelen in mijn tweede VR ervaring. In Ontspoord wordt de bezoeker in een soort horror Saw setting midden in het trolley-probleem geplaatst. Voor je staat een enorme hendel terwijl je mensen op het spoor ziet spartelen: welke keuze maak jij wanneer je te weinig tijd hebt om er goed over na te denken?
Project 3: Dit is geen wereld
Het derde VR project waar ik aan heb gewerkt was in samenwerking met een paar klasgenoten. We kregen de opdracht om de surrealistische wereld van kunstenaar Rene Magritte te vertalen naar een VR ervaring. Ik was hierbij verantwoordelijk voor het programmeren van de game logic, waarbij vooral het maken van een “portal effect” het meest uitdagend was.
Project 4: VR Theater
Mijn laatste VR project op de Filmacademie was in samenwerking met een regisseur van de Academie voor Theater en Dans, waarbij ik verantwoordelijk was voor de technische uitvoering. De regisseur had erg veel ideeën, waardoor we tijdens het project een aantal keer opnieuw zijn begonnen. In de laatste week stond het concept pas vast, wat helaas betekende dat we van game engine moesten wisselen omdat de ervaring multiplayer nodig had. Uiteindelijk heb ik dat opgelost door de VR ervaring met de VRChat SDK te maken, wat ik met enige spoed moest leren. Het uiteindelijk concept is nog erg goed gelukt: De bezoeker deed zijn headset op en werd begroet door een mysterieus personage waar de bezoeker tegen kon praten. Dit personage werd live gespeeld door een acteur, maar de acteur praatte niet zelf terug. Hiervoor werd namelijk een redelijk ruw vooraf ingesteld large language model gebruikt, die zonder blokkades in gesprek ging met de bezoeker. Dit was in de tijd dat LLMs net pas een beetje in opkomst kwamen, dus bezoekers vonden het erg bizar en interessant om met een “robot” te praten die echt naar je luisterde.
Vanwege het gehaaste maakproces heb ik alleen deze screenshot van de uiteindelijke VRChat wereld om te laten zien:
